Rindukan Zaman Itu…Khalifah Umar Abdul Aziz

Baru satu abad telah berlalu, namun keadaan umat Islam jauh sekali berbeza

berbanding dengan zaman Rasulullah s.a.w. dan para sahabatnya dahulu.

Bibit-bibit jahiliyah yang dihapuskan Rasulullah s.a.w. telah mula

berputik kembali. Sifat suka mementingkan kabilah, semangat berpuak dan

mengutama saudara sendiri menjadi ciri-ciri baru kerajaan Islam pada masa

itu. Kerajaan tidak lagi dinilai dengan neraca al-Quran dan as-Sunnah,

tetapi diukur atas keperluan semasa dan kepentingan negara.

Pemimpin-pemimpin Islam sudah pandai bermewah-mewah, melakukan penindasan

dan bermegah diri. Sehinggakan Baitul Mal, jadikan sebagai harta peribadi

mereka. Masyarakat Islam pula semakin kaya dan leka, mereka semakin

meninggalkan penghayatan ilmu dan nilai-nilai Islam. Kekuatan hawa nafsu

dan bisikan syaitan telah mencampak mereka ke lembah kealpaan.

 

Kasih sayang tuhan mengatasi segala-galanya. Dia tidak ingin melihat umat

Islam tergelincir ke dalam kegelapan. Dalam cahaya suram yang kelam,

terpancarlah sinar yang membawa seribu harapan. Khalifah Umar Abdul Aziz

menyelamatkan Islam dan umatnya dengan mengembalikan Islam seolah-olah ke

zaman permulaannya.

 

Umar Abdul Aziz adalah seorang bangsawan yang berbudi halus dan wara’.

Walaupun dikelilingi dengan kekayaan dan kemewahan, beliau tidak hanyut

dan leka. Beliau menjadi kegilaan anak gadis kerana ketampanannya, dan

sering menjadi ikutan pemuda pada zaman itu. Sejak kecil lagi beliau didik

dengan ilmu agama. Minat dan kecenderuangan beliau kepada ilmu,

 membawa beliau ke kota Madinah. Di sanalah beliau mempelajari dan mendalami ilmu

agama dari tokoh-tokoh Islam zaman itu. Semasa pemerintahan al-Walid ibn

Abdul Aziz, beliau telah menjadi gabenor Madinah selama 7 tahun. Di sini

beliau telah menunjukkan ciri-ciri seorang pemimpin Islam sejati. Sehingga

Anas ibn Malik berkata: “Aku tidak pernah menjumpai Imam

 selepas Rasulullah s.a.w. yang menyerupai sembahyangnya seperti Rasulullah s.a.w.

kecuali pemuda ini, Umar Abdul Aziz iaitu gabenor Madinah”

 

Sebaik saja dilantik sebagai khalifah, Umar Abdul Aziz terus membersihkan

kerajaan dengan memecat gebenor dan pegawai yang kejam dan tidak adil.

Hamba sahaya milik

 keluarga di raja juga telah dimerdekakan, semua barang

kemas dan hadiah yang diterima beliau dan isterinya semasa pertabalan

telah diserahkan semuanya kepada Baitul Mal. Istana pula telah dihias

secara sederhana sahaja. Umar Abdul Aziz menganggap dirinya sebagai

pengganti kepada datuknya iaitu khalifah Umar al-Khattab. Kerana itulah

beliau digelar sebagai Umar II. Hidup beliau telah berubah sama sekali,

kemewahan dan kemegahan telah ditanggalkan dan digantikan dengan kehidupan

yang penuh zuhud dan kesederhanaan.

 

Pernah suatu ketika, Umar Abdul Aziz memerhatikan anak-anak perempuannya

menutup mulut dengan tangan ketika berbual dengannya. Selepas menyiasat,

beliau dapati hanya bawang dan kacang

 sahaja yang terdapat dirumahnya.

Anak-anaknya berbuat demikian kerana takut menganggu beliau dengan bau

bawang. Dengan berlinangan air mata beliau berkata: “Wahai anakkku adakah

kamu inginkan makanan yang enak sedangkan ayahmu dihumban ke dalam

neraka?”

 

Beliau adalah khalifah kepada sebuah empayar terbesar zaman itu,

 namun

tidak mempunyai duit yang mencukupi untuk menunaikan haji. Sehinggalah

sampai satu masa, beliau diberitahu khadamnya, duit untuk menunaikan haji

telah mencukupi hasil dari pendapatannya sebagai khalifah. Akan tetapi

Umar menjawab: “Kami telah mengambil manfaat harta ini sekelian lama.

Sekarang orang Islam berhak menikmati hasilnya.” Kemudian

 beliau

memasukkan semua hasil pendapatan itu ke dalam Baitul Mal. Pernah juga

Umar Abdul Aziz datang untuk lewat menghadiri solat Jumaat kerana terpaksa

menunggu bajunya yang sehelai itu kering.

 

Beliau adalah seorang yang zuhud dan sangat berhati-hati. Jika ada

mana-mana pegawai dan ahli keluarga yang ingin menemuinya atas urusan

peribadi, serta merta beliau memadamkan lilin yang dibekalkan kerajaan dan

menggunakan lilinnya sendiri. Beliau tidak pernah mengguna air panas

daripada dapur awam atau menghidu wangi-wangian milik Baitul Mal.

 

Dalam pentadbiran pula, Umar Abdul Aziz telah mengubah kerajaannya

sehingga kebajikan rakyat menjadi matlamat utama. Sebelum Umar, perhatian

negara hanya terhad kepada memungut hasil cukai dan pembangunan material

tanpa memberi penumpuan kepada pembangunan rohani dan keagamaan.

Sebaliknya, semasa pemerintahan beliau, sangat sukar untuk berjumpa dengan

pengemis atau fakir miskin yang berhak menerima zakat. Pernah Yahya Ibn

Sa’id meriwayatkan,

 Umar melantik beliau memungut zakat di Afrika, setelah

selesai memungut zakat beliau mencari orang-orang yang berhajat kepada

zakat, tatapi gagal bertemu seorang pun yang boleh diberi bantuan. Lalu

beliau membeli beberapa orang hamba sahaya dan memerdekakan mereka bagi

pihak kaum muslimin.

 

 

Umar Abdul Aziz

 selalu mengutamakan prinsip, tuntutan moral dan kehendak

agama daripada keuntungan politik yang berbentuk duniawi. Dengan

keunggulan peribadi dan kehebatan kerajaan yang dipimpinnya, semakin ramai

orang bukan Islam memeluk Islam.

 

Selain daripada kemakmuran hidup, Umar Abdul Aziz telah membawa perubahan

yang lebih besar lagi dalam kerajaannya

 iaitu mangubah kecenderungan dan

sikap rakyat jelata. Jika semasa zaman Khalifah al-Walid, perbincangan

rakyat lebih tertumpu kepada bangunan dan seni bina kerana itulah

kecenderungan al-Walid, Khalifah Sulaiman pula minat kepada perempuan dan

majlis makan yang besar, dan itulah menjadi keasyikan dan perbualan

rakyatnya. Tetapi dalam masa pemerintahan Umar Abdul Aziz, tajuk-tajuk

yang berkaitan dengan sembahyang, doa dan ibadah menjadi topik perbualan

utama. Masing-masing bermuhasabah untuk meningkatkan nilai ibadah mereka.

 

Pembaharuan yang beliau lakukan dalam masyarakat Islam adalah hasil

pancaran cahaya rohani dalam dirinya. Keimanan yang teguh, cinta dan takut

kepada Allah s.w.t. dan keyakinan terhadap hari pembalasan menjadikan

beliau seorang pemimpin agung dalam sejarah Islam. Sehingga ada orang

mengatakan beliau adalah khalifah Islam yang kelima daripada Khulafa

ar-Rasyidin selepas Sayidina Abu Bakar, Umar, Othman dan Ali. Andai kata

beliau ditakdirkan memerintah lebih lama, sudah pasti dunia Islam akan

menyaksikan perubahan yang menyeluruh dalam semua aspek kehidupan. Tetapi

kehendak tuhan mengatasi keinginan dan impian manusia. Beliau telah

dipanggil mengadap Ilahi setelah dua tahun lima

 bulan memayungi umat Islam

dengan al-Quran dan sunnah Rasulullah s.a.w.

 

Oleh: Ibad Ahmady

Iklan

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

%d blogger menyukai ini: